La Selva de Próspero
Sapere aude!
30.4.06
29.4.06
Opinando
28.4.06
Limpiamente.
27.4.06
Eso
26.4.06
25.4.06
Oración
22.4.06
Auto cuestiones
Nada para mí, todo para otros.
Ellos sobreviven, yo sigo aquí.
Carcajadas a mi alrededor
Dedos que señalan y muequitas
Haremos esto...
Musika: herrikoia/ Moldaketak: Alan Griffin – Joxan Goikoetxea
Hitzak: Alan Griffin/ Itzulpen-moldaketa: Juan Garzia
Tronura ditu erregek mezuz
Aitorren semeak bildu;
Oro zaizkio oinetaratu,
Haritz leinukoak salbu.
“Ez ei dute nahi, Maiestatea,
Makurtu zure menean,
Zabaldu baizik Haritz bandera
Beren Gaztelu-dorrean”.
“Su eman, bada, su, eta egin
Harrook nire meneko”.
Oro erraustuz ekin diete,
Jarri nahirik belauniko.
“Goiak odolez, beheak odolez,
Urre distira tartean;
Aginduari men egin edo
Hil zaitezte erbestean”.
“Odolez goiak, odolez beheak,
Urre distira tartean;
Haritz sendoa ez da makurtzen
Ezein haizeren aurrean”.
“Itsas bazterrik urrunenera
Itzazue hil arteino,
Sarturik leotz ilunagoan
Haritz-zainak dauden baino”.
“Ahaide maitea, gurean hilez
Hobiak horra gainezka;
Bizi direnok aigenitza guk
Erregeren petik aska”.
Errege-mutil bat dute bahitu;
Hark du bizia galduko,
Erregek amore gin ezean
Ekia sartu orduko.
“Zer zait mutil bat galdurik ere,
Lurpean bada Haritza?
Goiak odolez, beheak odolez,
Odol karrean gabiltza”.
“Oi kartzelari, zer zori duket:
Bici ala hiltzekoa?
Gortekoetan xumeena naiz,
Errege-zerbitzukoa”.
“Errege-mutil, aurki dukezu
Asakatasuna iritis”.
Arrastirian basoan dute
Lepra eginik utzi.
Oihan gorrian horra mutila
Buztina bezalako hotz,
Hariztar buru zaharrek, berriz,
Urrun beltzenean leotz.
Goiak odolez, beheak odolez,
Odoletan blai zur zola;
Odol jarioz ibaika, eta
Agorrezina odota.
Musika: herrikoia/ Moldaketak: Alan Griffin – Joxan Goikoetxea
Hitzak: Alan Griffin/ Itzulpen-moldaketa: Juan Garzia
Tronura ditu erregek mezuz
Aitorren semeak bildu;
Oro zaizkio oinetaratu,
Haritz leinukoak salbu.
“Ez ei dute nahi, Maiestatea,
Makurtu zure menean,
Zabaldu baizik Haritz bandera
Beren Gaztelu-dorrean”.
“Su eman, bada, su, eta egin
Harrook nire meneko”.
Oro erraustuz ekin diete,
Jarri nahirik belauniko.
“Goiak odolez, beheak odolez,
Urre distira tartean;
Aginduari men egin edo
Hil zaitezte erbestean”.
“Odolez goiak, odolez beheak,
Urre distira tartean;
Haritz sendoa ez da makurtzen
Ezein haizeren aurrean”.
“Itsas bazterrik urrunenera
Itzazue hil arteino,
Sarturik leotz ilunagoan
Haritz-zainak dauden baino”.
“Ahaide maitea, gurean hilez
Hobiak horra gainezka;
Bizi direnok aigenitza guk
Erregeren petik aska”.
Errege-mutil bat dute bahitu;
Hark du bizia galduko,
Erregek amore gin ezean
Ekia sartu orduko.
“Zer zait mutil bat galdurik ere,
Lurpean bada Haritza?
Goiak odolez, beheak odolez,
Odol karrean gabiltza”.
“Oi kartzelari, zer zori duket:
Bici ala hiltzekoa?
Gortekoetan xumeena naiz,
Errege-zerbitzukoa”.
“Errege-mutil, aurki dukezu
Asakatasuna iritis”.
Arrastirian basoan dute
Lepra eginik utzi.
Oihan gorrian horra mutila
Buztina bezalako hotz,
Hariztar buru zaharrek, berriz,
Urrun beltzenean leotz.
Goiak odolez, beheak odolez,
Odoletan blai zur zola;
Odol jarioz ibaika, eta
Agorrezina odota.
21.4.06
La "comunicación" entre camaradas.
Emisor: Ya está. Lo que te decía. No he visto a nadie que... ¡Perdona, mi cuñada!
Emisor: Ahora. Y eso, que nunca podría olvidar que tú has estado ahí cuando... ¡Espera, que llaman a la puerta!
Emisor: ¡Bueno, a ver si ahora! Tienes cosas que en algunos momentos... ¡Disculpa, el cartero!
Emisor: Perdóname, pero no veas qué día. Te quería decir que es tan satisfactorio... ¡Huy, el fontanero, un segundo!
Emisor: Ya está. Arreglaron la pila bautismal que tenía rota. Pues eso, que tú eres tú... ¡Anda, mi jefe, aguarda!
Emisor: Nada, le he ventilado en dos patadas. Pues tú... ¡Llaman al tejado, un minuto, a saber qué sera!
Emisor: El deshollinador. Y tú... Oye, ¿quién eres tú? No sé por qué te hablaba ni quién eres. Te he olvidado de un plumazo.
Receptor: Olvídalo.
La "comunicación" entre camaradas.
Emisor: Ya está. Lo que te decía. No he visto a nadie que... ¡Perdona, mi cuñada!
Emisor: Ahora. Y eso, que nunca podría olvidar que tú has estado ahí cuando... ¡Espera, que llaman a la puerta!
Emisor: ¡Bueno, a ver si ahora! Tienes cosas que en algunos momentos... ¡Disculpa, el cartero!
Emisor: Perdóname, pero no veas qué día. Te quería decir que es tan satisfactorio... ¡Huy, el fontanero, un segundo!
Emisor: Ya está. Arreglaron la pila bautismal que tenía rota. Pues eso, que tú eres tú... ¡Anda, mi jefe, aguarda!
Emisor: Nada, le he ventilado en dos patadas. Pues tú... ¡Llaman al tejado, un minuto, a saber qué sera!
Emisor: El deshollinador. Y tú... Oye, ¿quién eres tú? No sé por qué te hablaba ni quién eres. Te he olvidado de un plumazo.
Receptor: Olvídalo.
20.4.06
Efemérides
Efemérides
19.4.06
18.4.06
We need a man that is simple perfection
There's nothing that's harder to find
Someone to lead us protect us and feed us
And help us to make up our minds
We need a man that's sophisticated
Quiet and strong and well educated
Where to go what to do
Could it be somebody super like you
We need a man that can stand as a symbol
And symbols have got to be tall
Someone with taste and the tiniest waist
With his help would not life be a ball
If we had fun he would not restrain us
If we got caught he would just explain us
Where to go what to do
Could it be somebody super like you
We pledge allegiance to his gracefulness and charming manners
With a voice that's both sides choice he'll bring us to our knees in admiration
He is king of all who see and hear his perfect pitch
And more surprises when his time is come a stallion rises
We need a man with a head on his shoulders a nose that is simply divine
Hollywood smile and a perfect profile and with eyes that would sparkle and shine
Long flowing hair for a crowning glory
There'd be a man who could tell our story
Where to go what to do
Could it be somebody super like you
We pledge allegiance to his gracefulness and charming manners
With a voice that's both sides choice he'll bring us to our knees in admiration
He is king of all who see and hear his perfect pitch
And more surprises when his time is come a stallion rises
Rises...rises...rises
We need a man that is simple perfection
There's nothing that's harder to find
Someone to lead us protect us and feed us
And help us to make up our minds
We need a man that's sophisticated
Quiet and strong and well educated
Where to go what to do
Could it be somebody super like you
We need a man that can stand as a symbol
And symbols have got to be tall
Someone with taste and the tiniest waist
With his help would not life be a ball
If we had fun he would not restrain us
If we got caught he would just explain us
Where to go what to do
Could it be somebody super like you
We pledge allegiance to his gracefulness and charming manners
With a voice that's both sides choice he'll bring us to our knees in admiration
He is king of all who see and hear his perfect pitch
And more surprises when his time is come a stallion rises
We need a man with a head on his shoulders a nose that is simply divine
Hollywood smile and a perfect profile and with eyes that would sparkle and shine
Long flowing hair for a crowning glory
There'd be a man who could tell our story
Where to go what to do
Could it be somebody super like you
We pledge allegiance to his gracefulness and charming manners
With a voice that's both sides choice he'll bring us to our knees in admiration
He is king of all who see and hear his perfect pitch
And more surprises when his time is come a stallion rises
Rises...rises...rises
17.4.06
Propósitos humanos.
15.4.06
14.4.06
Cuentos Completos

14 de abril
Lo has conseguido.
¿Brilla más el Sol?
¿Eres más feliz?
¿Miras desde más arriba?
Para ti el paisaje siempre será el mismo.
Para ti las sombras no pueden cambiar.
Da igual con qué palabras,
es lo mismo con qué silencio,
no importa el modo de hacerlo...
En ti ya nada es serio, ni digno, ni respetuoso;
nadie te merece
y nadie te soporta.
Duerme...
Duerme en guerra
con tus sombras.
El veneno y su plomada de Alejandro Frutos Eribán
13.4.06
LEY CONTRA EL CRISTIANISMO
Dada en el día de la salvación, en el día primero del año uno (-el 30 de septiembre de 1888 de la falsa cronología)
Guerra A Muerte Contra El Vicio: El Vicio Es El Cristianismo
ARTÍCULO PRIMERO: Viciosa es toda especie de contranaturaleza. La especie más viciosa de hombre es el sacerdote: él enseña la contranaturaleza. Contra el sacerdote no se tienen razones, se tiene presidio.
ARTÍCULO SEGUNDO: Toda participación en un servicio divino es un atentado contra la moralidad pública. Se será más duro contra los protestantes que contra los católicos, más duro contra los protestantes liberales que contra los protestantes ortodoxos. Lo que hay de criminal en el ser-cristiano crece en la medida en que uno se aproxima a la ciencia. El criminal de los criminales es, por consiguiente, el filósofo.
ARTÍCULO TERCERO: El lugar maldito en que el cristianismo ha encovado sus huevos de basilisco será arrasado y, como lugar infame de la tierra, constituirá el terror de toda la posteridad. En El se criarán serpientes venenosas.
ARTÍCULO CUARTO: La predicación de la castidad es una incitación pública a la contranaturaleza. Todo desprecio de la vida sexual, toda impurificación de la misma con el concepto de impuro es el auténtico pecado contra el espíritu santo de la vida.
ARTÍCULO QUINTO: Comer en la misma mesa con un sacerdote le hace quedar a uno expulsado: con ello uno se excomulga a sí mismo de la sociedad honesta. El sacerdote es nuestro chandala, - se le proscribirá, se lo hará morir de hambre, se lo echará a toda especie de desierto.
ARTÍCULO SEXTO: A la historia sagrada se la llamará con el nombre que merece, historia maldita; las palabras Dios, redentor, santo, se las empleará como insultos como divisas para los criminales.
ARTÍCULO SÉPTIMO: El resto se sigue de aquí.
Extraído de El Anticristo
Un día para recordar
12.4.06
Gary Moore
It doesn't matter
if you're wrong or if you're right.
It makes no difference
if you're black or if you're white.
All men are equal
till the victory is won.
No colour or religion
ever stopped the bullet from a gun.
Out in the fields,
the fighting has begun.
Out on the streets,
they're falling one by one.
Out from the skies,
a thousand more will die each day.
Death is just a heartbeat away.
It doesn't matter
if you're left or to the right.
Don't try to hide behind the cause
for what you fight.
There'll be no prisoners taken
when the day is done.
No flag or uniform
ever stopped the bullet from a gun.
Out in the fields,
the fighting has begun.
Out on the streets,
they're falling one by one.
Out from the skies,
a thousand more will die each day.
Death is just a heartbeat away.
There's no communication,
no one to take the blame.
The cries of every nation
have fallen on deaf ears again.
Out in the fields.
Out in the fields.
They are falling one by one.
Out in the fields.
No flag has ever stopped
the bullet from a gun.
Death is just a heartbeat away.
Out in the fields,
a heartbeat away.
Out in the fields.
Death is just a heartbeat away.
Out in the fields,
a heartbeat away.
Out in the fields.
In the fields,
the fighting has begun.
Out on the streets,
they're falling one by one.
Out from the skies,
a thousand more will die each day.
11.4.06
Una serena consagración de la primavera.
Evangelio de Semana Santa. (Por favor, leer con humildad y respeto)
Es palabra del Anticristo.
10.4.06
Compartir la belleza
by Marie Myriam
Comme un enfant aux yeux de lumière
Qui voit passer au loin les oiseaux
Comme l'oiseau bleu survolant la terre
Vois comme le monde, le monde est beau
Beau le bateau, dansant sur les vagues
Ivre de vie, d'amour et de vent
Belle la chanson naissante des vagues
Abandonnée au sable blanc
Blanc l'innocent, le sang du poète
Qui en chantant, invente l'amour
Pour que la vie s'habille de fête
Et que la nuit se change en jour
Jour d'une vie où l'aube se lève
Pour réveiller la ville aux yeux lourds
Où les matins effeuillent les rêves
Pour nous donner un monde d'amour
L'amour c'est toi, l'amour c'est moi
L'oiseau c'est toi, l'enfant c'est moi
Moi qui ne suis qu'une fille de l'ombre
Qui voit briller l'étoile du soir
Toi mon étoile qui tisse ma ronde
Viens allumer mon soleil noir
Noire la misère, les hommes et la guerre
Qui croient tenir les rênes du temps
Pays d'amour n'a pas de frontière
Pour ceux qui ont un cœur d'enfant
Comme un enfant aux yeux de lumière
Qui voit passer au loin les oiseaux
Comme l'oiseau bleu survolant la terre
Nous trouverons ce monde d'amour
L'amour c'est toi, l'enfant c'est moi
L'oiseau c'est toi, l'enfant c'est moi
9.4.06
El dardo de la diosa.
Quizás ese hombre comprobó que "todo prometía y todo desilusionaba".
Quizás ese hombre comprendía que no eran tiempos para exigir compromisos demasiado duraderos por parte de nadie. Quizás él buscaba esos valores que aportaba el matrimonio: la fidelidad, el "hasta que la muerte nos separe", el cariño de la mujer y los hijos... Y comprobó que algo constante sólo lo aporta la nada.
Quizás ese hombre gozaba en algunos instantes, para que a continuación los instantes siguientes le demostrasen -no a su inteligencia o a su razón, sino a su corazón- que todo sentimiento elevado y digno se acaba volviendo deplorable y lamentable.
Quizás ese hombre recibió el cariño de muchos, y vio las manos abiertas y los corazones abiertos de quienes le querían; pero sabía que "cada cual acaba matando lo que ama".
Quizás ese hombre no escondía malicia y reaccionaba, en efecto, como un niño. Y quizás fuesen sus momentos de niño los más encantadores; pero necesitaba gestar desesperación en las sombras para que la luz de su sonrisa fuese tan grande. Las sonrisas más entrañables y los frutos más exquisitos se generan en una oscuridad de años. Es triste pero es así.
Quizás ese hombre se acabe pudriendo en un apartamento alquilado o le echen del apartamento porque llegue a carecer de fuerzas hasta para levantarse a pagar el alquiler. Quizás le acaben faltando las fuerzas hasta para eso.
Quizás ese hombre sepa que la nada, a la que llaman su esposa, es la única amiga-madre-amante-mujer-prostituta-hermana-esposa que le comprende, que se anticipa a todas las caídas y a todas las fracturas de espejo. Quizás la nada de ese hombre, a la que tal vez no ama pero respeta, le asesora y le quiere como tal vez su madre amó a su padre a pesar de los baches de éste. Y quizás al ver un reflejo de ese soportar y ese tolerar a quien se quiere en la figura de la nada, optó por ella. Quizás ninguna amiga, conocida o querida aportó a ese hombre esa tolerancia -y no porque fuesen malas personas, sino porque esa tolerancia exige eso que llaman muy alocadamente "amor"-.
Quizás ese hombre ya hubiese sido señalado por otro hombre cuando era pequeño, por otro hombre que tomó una decisión que le rompe cada vez más fulminantemente el cerebro.
Quizás ese hombre no merezca ser amado, pero tampoco odiado; y mucho menos compadecido o comprendido. Quizás ese hombre sea un capricho del destino o un ángel para instantes desesperados o un mensajero para desilusiones de fin de semana. Pero ese hombre necesita tal vez algo más que instantes o fines de semana; y por eso ha decidido casarse con la nada.
Quizás ese hombre ya no apuesta por nada ni por nadie; sencillamente, se deja ir y deja que se burlen o se mofen de él. Al fin y al cabo, la nada le enseña que todo: elogios, burlas, cariños, odios y desprecios no son más que eso, nada, nada que merezca la pena.
Quizás ese hombre está colgando cada día más y más en el vacío -es lo que debe de tener estar casado con la nada-; y cada minuto es eterno porque le hace saber que ya no queda nada, sino nada. Y quizás la nada, en un amor egoísta y posesivo, le está devorando hasta el extremo de dar a luz un hijo llamado "locura".
4.4.06
Mr Hyde
Una de las condiciones para sobrevivir es adaptarse. Y adaptarse es:
Ser ladrón en Marbella o marbellí (tanto monta, monta tanto)
Ergo generalizar a lo tonto y ser tonto en general, sin nada en particular que lo remedie.
Escuchar la COPE y la SER, hallar la media y beber... agua solo, pero beber.
Decir "sí, señor"; y desear que el señor se vaya pronto al infierno.
Ser esclavo y pensar en Espartaco (crucificado... crucificado Espartaco, no yo).
Hacer el gilipollas y ser aplaudido por ello.
Hacer de gallo en un puto gallinero o convertir en gallina al mundo entero.
Comprender que no quepan más billetes confiscados en el expolio de Marbella (un sutil modo de decir a los que no tienen: "te jodes por tercermundista y quizás por negro").
Ser internauta en un charco de cangrejos afrancados (por la vulgaridad).
Profesar la imbecilidad como maestros (en la imbecilidad).
Decir lo que dicen los demás y ser de los demás el eco ecotado del tronco talado.
Adaptarse supone muchas cosas. Pero no es nada adaptativo que te vengan con un par de versos y te los apliquen en el almorraniento culo ("fuente de adiós al ser" para los quinterianos).
3.4.06
2.4.06
La Reina de las Hadas.
Faerie Queen
Over on the hill
There grows a flower
Growing quicker still
More perfect by the hour
Deep within that flower
Is a tiny chair
All a-fringed with gold
The fairy queen sits there…
It is in her breath
That the wind does blow
It is in her heart
As pure as winter snow
It is in her tears
Crystal raindrops fall
And within her years
That she is in us all…
*Oh dark eyes
Help me see
Just one look
She is gone
Look on me
We are one
Fading with the setting sun…
As the willow bows
To her majesty
All the forest flowers
Love her mystery
Who would not admire
Who could not adore
Who does not desire
Who wishes to see more?





